Welkom bij centrum voor jeugd en gezien Geldrop-Mierlo

[01:23:56] De persoon Jet Bussemaker, of beter gezegd: haar optreden als minister binnen de Nederlandse politieke arena, herinnert mij automatisch aan de bejegening die ik als schoolverlater heb ondervonden van één van mijn oudere zussen. ¨Al het persoonlijke is politiek¨ voegde zij mij bezwerend toe, terwijl zij mij een exemplaar van het Vrouwen Lijfboek in handen duwde bij één van haar bezoekjes aan mijn studentenkamer. Ik zat in het eerste jaar van mijn studie Geschiedenis en zij had mij wel vaker voorzien van wat extra educatief leesvoer. Leergierig als ik ben, stelde ik dit altijd zeer op prijs. Een zeker praktisch nut had haar voorlichting ook wel. Dat moet gezegd. Zelf had mijn zus nog maar kort tevoren een studie achter de rug in één van de sociale wetenschappen; t.w. die van de andragologie / andragogie / agogie. Reeds aan het begin van haar studie was zij lid geworden van de Communistische Partij Nederland (CPN). Tot ontsteltenis van mijn ouders; want toen zij nog thuis woonde, had zij zich nu juist nadrukkelijk gemanifesteerd als een actief lid van hun (Rooms-katholieke) kerk. Zodra zij door op kamers te gaan wonen onder het ouderlijk gezag vandaan kwam, ruilde zij de katholieke kerk echter onverbiddelijk in voor de zogeheten linkse kerk. Haar toewijding aan de communistische partij was al even groot, als vanouds die van mijn moeder aan de katholieke kerk. In haar fanatisme was zij onmiskenbaar een dochter van mijn moeder. Ook evenaarden zij elkaar in hun grondhouding naar mensen van buiten hun eigen club. Beiden waren, zacht uitgedrukt, weinig respectvol naar andersdenkenden. De arrogantie die zij aan de dag legden, kende bovendien een identieke verschijningsvorm: beiden stelden zichzelf onomwonden ten voorbeeld aan de rest van de vrouwspersonen in hun omgeving. Voor hen sprak het alleen maar voor zich om jezelf tot norm te verheffen. Zelf traden zij immers ook in de voetsporen van lichtende voorbeelden? Daar waar mijn moeder op voorbeeldige wijze het id lees meer

[00:07:31] Onze zoon is 14 en hij zit in de 3e van het gymnasium. Zij cijfers zijn in orde en hij gaat over met een goed rapport (zoals het er nu uitziet). Sinds vorig jaar heb ik het idee dat hij niet echt veel vrienden heeft op school. Daarbuiten is het geen probleem en hij heeft een leuke vriendenkring (mn via sport) en een redelijk druk sociaal leven. Omdat hij er zelf nooit zo'n punt van maakte hebben wij dat ook niet gedaan. Wel af en toe gevraagd hoe het gaat maar er waren geen alarmsignalen. Recent heeft hij echter aangegeven dat hij graag naar een andere school wil en het liefst naar de school waar zijn vrienden zitten. Nou vinden wij dat nogal een stap. De andere school heeft geen gymnasium en we vinden het ook zonde als hij dat zomaar loslaat. Uiteraard is het voor ons het belangrijkste dat hij happy is op school. Maar omdat hij verder sociaal goed functioneert twijfelen we enorm. Eigenlijk hopen we dat het weer overwaait. Dat gebeurt wel vaker bij hem: hij wissels snel van "passie" zeg maar. En hij heeft wel zo z'n "dingetjes". Hij heeft bijvoorbeeld een beetje de neiging tot zelfoverschatting en ik kan me voorstellen dat niet iedereen dat waardeert. Maar nu heeft hij toch min of meer z'n zinnen gezet op het veranderen van school. Inmiddels hebben we gesproken met de mentor, die er ook niet zo'n voorstander van is. Wij vinden het ook vanuit opvoedkundig oogpunt geen goed signaal om de mogelijkheid open te houden dat als je het ergens niet naar je zin hebt, je dan maar gewoon even van omgeving verandert. Wij vinden dat hij het in ieder geval nog een kans moet geven, ook omdat na de vakantie de klassen door elkaar gaan lopen ivm de profielkeuzes, en hij dan weer nieuwe mensen zal ontmoeten. Daar zitten vast ok leuke bij :-) Maar goed, dan is hij al over de helft van zijn schooltijd. Enfin, twijfels alom We zijn bang dat het een teleurstelling wordt omdat wij denken dat het probleem vooral in hemzelf zit. Wat vinden jullie? lees meer

[gisteren] Ik zoek een kindvriendelijke rustieke camping. Mooie natuur, lekker zwemmen voor de kinderen (6, 8 en 10 jaar oud). Een meer zou fijn zijn. Zwembad ook welkom. Het zijn ondernemende donderstenen die geen gevaar zien, dus ook veilig voor kids graag, dan heb ik ook een beetje rust.... Ikzelf hou niet van te drukke campings dus graag ook niet te groot. Help want ik zie teveel campings en welke is nou echt leuk.... Veel kinderen zodat ze samen kunnen spelen. We houden allemaal van de natuur. Mooie omgeving. Iemand een idee? lees meer

[gisteren] Ik ben anderhalve maand geleden met Cerazette in de hoop niet meer ongesteld te worden. Sinds de eerste week heb ik constant last van spotting en bloedverlies. Ik begin het een beetje zat te worden. Moet ik nog even doorzetten of is deze pil gewoonweg niet geschikt voor mij? Is het met de Mirena spiraal ook mogelijk constant bloedverlies te hebben? Verder geen last van bijwerkingen van Cerazette.... lees meer

[gisteren] Zoals de titel al zegt is mijn partner gestopt met partneralimentatie te betalen. In eerste instantie dacht ik stik er maar in maar nu 3/4 jaar verder kom ik er toch wel achter dat mijn spaarpotje wat al niet zoveel meer was terug gaat lopen. Hoe pak ik het aan om het weer opgestart te krijgen? gr Jacky lees meer