Welkom bij centrum voor jeugd en gezien Geldrop-Mierlo

[11:44:55] Beste forumgebruikers, In de nieuwsbrief van de Family Factory (een netwerk van ouders die elkaar ontmoeten, inspireren en waar nodig een handje helpen) lazen we een zogenaamde "TopTip" om ruzietjes te voorkomen: "Hoe meer kinderen in je gezin, hoe gemakkelijker je ruzie krijgt. En meestal gaan die ruzies over dagelijks terugkerende dingen als wie er naast papa mag zitten, wie de film van vandaag mag kiezen, wie er de deur mag open doen of wie er in de auto voorin mag zitten. Heel frustrerend voor de kids en heel vermoeiend voor jou. Het schoolidee van 'het kind van de dag' kan helpen. Om de beurt is één van de kinderen 'kind van de dag' en geniet die dag van extra privileges. Om de beurt mogen je kids dus het eerst een snoepje kiezen of in het bed van papa en mama in slaap vallen. Wie er aan de beurt is geef je aan door een kruisje op een gezinskalender of door de foto's van je kinderen aan een lijntje te hangen en met een knijper aan te geven wie het 'kind van de dag' is." Vinden jullie dit een goede methode? Zo niet, hoe lossen jullie het zelf op? We zijn reuze benieuwd naar jullie oordeel. Binnenkort zullen we er zelf een artikeltje over publiceren. (We zullen op dezelfde manier te werk gaan als kortgeleden met het onderwerp "te zware rugtas" dat we voorlegden in de rubriek "Ouders en school". Het artikel vind je op http://www.ouders.nl/mond2013-zware-schooltas.htm .) Alvast bedankt voor jullie input! Henk Boeke - redactie Ouders Online lees meer

[11:42:43] Mijn zoon van 6jr speelde voorheen (vanaf zijn 2e) regelmatig met zijn buurjongen (nu 5,5jr) ongeveer 2 keer per week. Als ze beide thuis waren zochten ze elkaar op. Het spelen ging dan ook altijd zonder problemen. Als echte vrienden! De laatste tijd was er een jongen (5) van een paar straten verderop die ook vaak meespeelde, dit ging ook goed. Sinds 3 weken mag mijn zoon ineens niet meer meespelen van de buurjongen. Als mijn zoon buiten is roept de buurjongen als eerste, Nee ik kan niet spelen ik ga al met K. spelen. sindsdien is mijn zoon erg emotioneel. Ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet. Hebben jullie tips voor mij/ ons. Ik begin er al slapeloze nachten van te krijgen. ik wil zo graag dat mijn zoon zijn vriend terug krijgt en weer gelukkig is. lees meer

[11:31:09] De persoon Jet Bussemaker, of beter gezegd: haar optreden als minister binnen de Nederlandse politieke arena, herinnert mij automatisch aan de bejegening die ik als schoolverlater heb ondervonden van één van mijn oudere zussen. ¨Al het persoonlijke is politiek¨ voegde zij mij bezwerend toe, terwijl zij mij een exemplaar van het Vrouwen Lijfboek in handen duwde bij één van haar bezoekjes aan mijn studentenkamer. Ik zat in het eerste jaar van mijn studie Geschiedenis en zij had mij wel vaker voorzien van wat extra educatief leesvoer. Leergierig als ik ben, stelde ik dit altijd zeer op prijs. Een zeker praktisch nut had haar voorlichting ook wel. Dat moet gezegd. Zelf had mijn zus nog maar kort tevoren een studie achter de rug in één van de sociale wetenschappen; t.w. die van de andragologie / andragogie / agogie. Reeds aan het begin van haar studie was zij lid geworden van de Communistische Partij Nederland (CPN). Tot ontsteltenis van mijn ouders; want toen zij nog thuis woonde, had zij zich nu juist nadrukkelijk gemanifesteerd als een actief lid van hun (Rooms-katholieke) kerk. Zodra zij door op kamers te gaan wonen onder het ouderlijk gezag vandaan kwam, ruilde zij de katholieke kerk echter onverbiddelijk in voor de zogeheten linkse kerk. Haar toewijding aan de communistische partij was al even groot, als vanouds die van mijn moeder aan de katholieke kerk. In haar fanatisme was zij onmiskenbaar een dochter van mijn moeder. Ook evenaarden zij elkaar in hun grondhouding naar mensen van buiten hun eigen club. Beiden waren, zacht uitgedrukt, weinig respectvol naar andersdenkenden. De arrogantie die zij aan de dag legden, kende bovendien een identieke verschijningsvorm: beiden stelden zichzelf onomwonden ten voorbeeld aan de rest van de vrouwspersonen in hun omgeving. Voor hen sprak het alleen maar voor zich om jezelf tot norm te verheffen. Zelf traden zij immers ook in de voetsporen van lichtende voorbeelden? Daar waar mijn moeder op voorbeeldige wijze het id lees meer

[11:23:04] Ons achter-buurmeisje van 6 heeft nu voor de tweede keer een hersentumor. Vreselijk natuurlijk, nu zou ik de ouders niet direct als vrienden kiezen, maar dat neemt niet weg dat ik het vreselijk voor het gezin vind.Onze jongens zitten wel bij elkaar in de groep maar spelen ook nooit samen, hele andere types. Het meisje heb ik ook weer op zwemles gehad, dus weer wat meer contact. Nu wil ik best graag iets voor ze doen, maar wat? Ik heb dus niet zo'n innige band. Ik gooi wel regelmatig een kaart in de bus, breng als afgevaardigde van de zwemclub soms een cadeautje, spreek ze soms op het schoolplein. Maar wat kan ik aanbieden om te doen, wat staat niet te opdringerig en helpt hen wel echt? Ik wil best boodschappen doen, een was draaien etc. Wil graag iets nuttigs doen maar me niet opdringen, alle tips zijn welkom! Groet Madelief Verstuurd met de Ouders Online iPhone app. lees meer

[11:09:26] NA een aantal jaar genoten te hebben van een open sloepachtig bootje, willen we naar iets met een "binnen" Moterkruisertjes waarje met 3 personen (of evt met 5) op kunt overnachten hebben allemaal de nare eigenschap een hoge kajuit te hebben zodat de schipper tijdens het varen veel hoger zit dan de rest van het gezelschap. Kajuitzeilboten hebben deze eigenschap niet, omdat het "binnen" daar lager ligt. Wij willen niet zeilen, maar echter motorjachten...Wie heeft hier ervaring mee, en wil deze delen. de voor, maar zeker ook de nadelen!!! geen roer, maar helmstok bijvoorbeeld.. geen kajuit stahoogte... lees meer